Yöresel Atasözleri

Güttüğümüz üç davar, ıslığımız dağları aşar.
Havlamasını bilmeyen köpek (istemeye istemeye giden köpek) sürüye kurt getirir.
Kurt dumanlı havayı sever.
Kurt koyuna babasını sormaz.
Samanın iyisini Mart´a koy, Mart´a koymazsan ala dananın gönünü (derisini) arda koy
Yavaş atın tekmesi pek olur.
Koyun güden kurdu görür.
Yellik günün türküsü, yağmuk günün uykusu.
Çobanlara yas günü, ağalara yat günü.
Öküzün damdan, çobanın elden olacak.
Yazın yaşa, kışın taşa oturulmaz.
Tuzsuz danadan çarık olmaz.
Yaş kesen baş keser.
Rüzgarsız harman olmaz.
Sel gider kumu kalır.
Yıkılan ağaca balta vuran çok olur.
Akıntıya karşı gidilmez.
Anamın ekmeğine kuru, ayranına curu demem.
Anasına bak kızını al, kenarına bak bezini al.
Dört göz bir evlat içindir.
Teselli, gönlün yaylasıdır.
Yavaş tükürüğün sakala zararı vardır.
Danış babana, söylesin sana.
İyilik iyilik olsa koca öküze bıçak vurulmaz. 
Öküzün ölürse tosun, hanımın ölürse kız al.
Laf dokuz boğum, düşün düşün öyle söyle.
Ata bin soy kök ara.
Sarı saman sarı altın.
Düşmanın iyisi, dostun kötüsünden iyidir.
Ölüm söz götürmez.
Cıba (tüyü alınmış) davar kuyruk sallar, akşama yağmur yağar.
Boş çuval ayakta durmaz.
Komşu komşunun külüne muhtaçtır.